شيلو عج الله

ميهماني آقا...

Sat, 16 Aug 2008 01:17:00 GMT

شوق آتشين آمدنت قرن هاست كه بشر وامانده از عدالت ، معنويت و آزادي را بي قرار ساخته است . هر چند كه افق نگاه مردمان گونه هاي مختلفي به انتظار بخشيده است اما همين واژه خود يكي از مشتركات انسان معاصر است . در اين ميان اديان ابراهيمي به اين مساله اهميتي ويژه مي دهند چرا كه ظهور موعود در هر يك از اين اديان به مفهوم تشكيل حكومت و سروري بر ديگران است اما....

گفتند صبح آمدنت صبح ديگري ست صبحي كه در ادامه اش از هر چه شب بري ست

يك ماه منتظر روز تولدت بودم آقا ، اما در شب ميلاد شما هنوز نتوانسته ام ذهنم را آنطور كه بايد آماده كنم و پذيراي ميلادتان باشم اما شما آنقدر به من لطف داشتيد كه در طليعه اي گذشت مرا با خود آشنا كرديد و هم اكنون در اين ايام مرا به ميهماني خود در كنار گنبد فيروزه اي خود خوانديد . در اين ميهماني سبز وقتي در راهرويي قدم گذاشتم كه با القاب شما مزين شده بود راهروي باريكي كه يك سر آن به خلوت انتظار و سر ديگر آن به نمايشگاه كوچكي ختم مي شد . در خلوت انتظار وقتي خود را تنها كنار جمكرانت احساس كردم خود را دلتنگ ديدم اما افسوس كه حتي دلتنگي بدون حضور صاحب معنا ندارد.
از خلوت كه بيرون آمدم راهروي باريك را بطرف نمايشگاه طي كردم راهرويي كه با هر قدمش فاصله هايي را نشانم ميداد كه با گذشتن از آنها راه بسويت ختم مي شود .فرصتي براي نوشتن نبود تنها به دو دليل ... تولدتان و سالروز تولد اين صفحه كه با نام شما و براي شما و در جشن شما در طليعه اي كه طليعه عمرم شد ...
هر وقت به اين راهرو نزديك مي شوم احساس عجيبي دارم اما نمي دانم چرا هنوز ذهنم آماده نيست !

هديه بزرگ الهي

Tue, 29 Jul 2008 09:15:00 GMT

زمان جاهليت را بايد عصر حاکميت سياهي و تباهي ناميد ، چرا که در آن زمان ابرهاي متراکم ناداني ‍، سايه شوم و ننگين خود را بر زندگي بشر افكنده بود، در چنين مقاطع حساس و يأس آور است كه اميد و روشنايي از اعماق ظلمت و يأس پيداد مي شود و بهار سبز و خرم از دل زمستان سرد متولد مي شود . در عصري ، پيام روح بخش بعثت رسول اكرم صل الله عليه وآله بر كالبد افسرده و مرده جهان دميده شد كه پانصد و يا هفتصد سال از ظهور عيسي بن مريم گذشته بود و در اين فاصله ممتد كسي به پيامبري مبعوث نگرديده بود و جهل و ظلم بر سراسر جهان حكومت مي كرد ... آري مشيت الهي بر اين بود كه از گريبان تاريكي و سپيده شكافته شود و آفتاب تابناك فخر بني آدم حضرت محمد بن عبدالله صل الله عليه و آله طلوع كند . بعثت پيامبر هديه بزرگ خداوند به بشريت است و يكي از نعمت هاي بزرگ الهي به بشريت است كه منت بر بندگان نهاده و پيامبري از جنس خود مردم و از بين خودشان انتخاب كرده كه با آنها مهربان و رئوف بوده و مي تواند الگويي عملي براي بشريت باشد .
امام علي عليه السلام در خطبه 89 نهج البلاغه مي فرمايند : خداوند پيامبر اسلام را هنگامي فرستاد كه از زمان پيامبران پيشين مدت ها گذشته بود و ملت ها در خواب عميقي فرو رفته بودند ، فتنه و فساد جهان را فرا گرفته بود و اعمال زشت و پليد رواج يافته بود و آتش جنگ همه جا شعله ور بود ، دنيا بي نور و پر از مكر و فريب گشته بود و ....
حضرت محمد صل الله عليه و آله دين اسلام را به مردمي عرضه كرد كه همگي در آتش جهل مي سوختند و دعوت او چنان دلنشين بود كه به سرعت ديوارهاي جهل و خرافات را فرو ريخت و مردم فوج فوج به اسلام گرويدند . آن روزي كه در غار حرا ندا بر پيامبر آمد كه بخوان ، رسالت نبوي با پيام خروج انسان از ظلمات و حركت بسوي نور آغاز شد و سر آغاز راهي شد كه انسان را از شرك ، بي عدالتي ،تبعيض ،جهل و فساد بيرون آورده و بسوي توحيد ، معنويت ، عدالت و كرامت هدايت كند . مبعث نبوي انقلابي در عالم بشر ايجاد كرد كه هنوز ادامه دارد و اين تحول روحي مردم مادي بت پرست را به مبدإ آفرينش راهنمايي كرد و از كردار زشت بر حذر داشت و در وصف پيروان خود فرمود كه شما بهترين امت من هستيد و مي توانيد دنياي بشريت را با اجراي قوانين قرآن به سعادت برسانيد .
پس از رحلت رسول اكرم وحي منقطع شد ولي بعثت همواره به حركت خود ادامه مي داد ، پيامبر در عصر بعثت دين را تبيين نمود و تمام عوامل سعادت و بدبختي را براي جامعه بيان كرد . حضرت رسول روح بزرگي داشت كه در ميان بشريت تا امروز شخصي همانند او بيدار پيدا نشده است . مردي كه به تنهايي ملتي را مانند ملت عرب كه به قبايل مختلف تقيسم شده و دشمن يكديگر بودند متحد كند ، عقايد باطل را و خرافي را از ميان بردارد ،قانوني براي زندگي و نجات بشر بياورد ، علم و دانش منحصر به درباريان را براي عموم آزاد كند و ...
پيامبر با داشتن مقام ولايت و امامت محتواي بعثت را پياده كرد و به بعثت تداوم بخشيد و حركت پر بركت بعثت به ياري اهل بيت پيامبر تا عصر غيبت تداوم يافت و همچنان پيش مي رود تا منجي بشريت ظهور نمايد و احكام روح بخش اسلام را از كران تا بي كران حاكم قرار دهد همانگونه كه بعثت پيامبر در بدترين عصر تحقق يافت ظهور حضرت حجت عجل الله تعالي فرجه الشريف نيز هنگامي است كه ظلم و جور يأس جهان را فرا گرفته باشد و از اسلام جز اسمي و از قرآن جز درسي باقي نمانده باشد .
پس مهدويت اهداف بعثت را محقق مي كند زيرا ظهور پيامبر حامل متن هدايت و سعادت بشر است و ظهور حضرت ولي عصر توسعه بخش سعادت .
سعادت بشر در گرو پيوند بعثت ، غدير و مهدويت است ... ارتباط زيادي بين اين سه مؤلفه وجود دارد و در حقيقت مهدويت دستيابي به تمامي اهداف بلند بعثت است .
رسول خدا صل الله عليه وآله : « بُعثِتُ بِمَكارمِ الأَ خلاقِ وَ مَحاسِنِها » علامه مجلسي ،بحارالانوار ، ج16 ، ص 287
براي « احياي » مکارم اخلاق و نيکي هاي اخلاقي مبعوث شده ام.
Messenger of God : I am sent to rerite good morals and ethical goodness

نور آسمان در زمين

Tue, 15 Jul 2008 19:07:00 GMT

              خوشا آن روزي كه مــولا بازگردد            انـــا المهدي طنين انداز گردد
              بيا غير از تو ما منجي نداريـــــم             اگر آيي دگـــر رنجي نداريـــم
              پس از حيدر عدالت رخت بربست            بيا برگير تيغش در كف دست

مي خواهم علي را وصف كنم اما عاجزم از توصيف مقام علي ، مي خواهم از شجاعتش بگويم اما در جايي كه شجاعت ، از شجاعت علي معني مي يابد ديگر چه بگويم . مي خواهم از حلم علي بگويم ، اما واژه حلم در برابر علي احساس حقارت مي كند . از مهرباني علي بگويم ولي علي خود خالق مهرباني است . از مقام علي بگويم ولي آن هم لايوصف و لايدرك است . پس ديگر چه بگويم ؟؟؟
در وصف علي بايد گفت علي ، علي است و بس . چرا كه هيچ واژه اي نمي تواند علي را به ما بشناساند جز نامي كه حضرت حق بر وي برگزيده است .
در قسمتهاي مختلف زيارت جامعه كبيره مي خوانيم آغاز هستي به اراده خدا و به واسطه شما صورت گرفته است . و به وسطه شما اين جهان به پايان خواهد رسيد و به واسطه شما باران رحمت الهي نازل مي شود . و به واسطه شما غم ها و نگراني ها از بين مي رود و جهان به نور شما منور و روشن شده است .
اگـر بخواهيم آن قسمت از جوهـر ملكوتي شخصيت اميرالمومنين عليه السلام را ارائـه بدهيم ؛ دو صفـت « بصيرت» و «صبر » از اوايل نوجواني تا هنگام شهادت از خصوصيات بارز آن حضرت بود ...
ازهمان وقتي كه پرچم اسلام به دست پيامبر افراشته شد و كلمه « لا اله الا الله » بر زبان آن بزرگوار جاري شد و حركت نبوت و رسالت آغاز گرديد ، اين واقعيت بزرگ و درخشان را علي بن ابي طالب تشخيص داد؛ هم پاي اين تشخيص ايستاد و هم با مشكلات آن ساخت ... .
تنها كسي كه قدم به قدم از پي رسول خدا راه پيمود علي بود، او رشته محكم خدا و راه مستقيم حق براي امت است وهيچ كس در ايمان از او سبقت نگرفته است ....
بله عصمت اميرالمومنين قابل تقليد و مقايسه با هيچ كس نيست اما اين دو خصوصيت در اميرالمومنين قابل تقليد و پيروي است ...

نعمت در پرده غيبت

Mon, 30 Jun 2008 07:17:00 GMT

بسم رب المنتظر المهدي

واژه غيبت معمولا در عرف عام مردم در برابر حضور بكار ميره و وقتي كه مي گويند كسي غايبه در عرف يعني حاضر نيست طبق اين فهم نتايج متفاوتي از كلمه غيبت گرفته ميشه . بعضي غايب بودن امام رو عدم حضور تلقي ميكنن ، بعضي تحير و سرگرداني بشر گرفتن و گروهي اون رو اساساً برابر با عدم امكان فهم صحيح دين ميدانند كه براي دسترسي به اين فهم چاره اي جز انتظار نيست و عده اي غيبت رو مانع كسب اجر و مجاهده در ركاب امام عليه السلام دانسته اند . اما با نگاه كردن به تاريخ ميبينيم كه در زمان ائمه (عليهم السلام) ديگر با اينكه غيبتي نبوده اما بسياري از موارد بالا اتفاق افتاده . گروهي در شناخت امام علي دچار تحير و سرگرداني شدند و نتوانستند او را درست بشناسند و در جنگ جمل مقابل حضرت ايستاند و يا در صورت فهم نادرست از دين امام حسين (ع) رو در كربلا تنها گذاشتند . زمان امام سجاد (ع) كه وي با دعا در صدد بيان معارف دين بودند مردم فيض هم نشيني را درك نكردند ، در سال هايي كه امام موسي كاظم در زندان بودند هيچ كس مشتاق ديدار امام نبود و واكنشي نشان نمي دادند.

در زمان غيبت نيز مي توان از وجود امام بهره ها برد . بركات امام در زمان غيبت نيز جاري است همچنانكه حضرت يوسف در زمان ناشناسي خدمات بسياري انجام مي داد . بعضي فوايد مختص به حضور (ظاهري) اوست زيرا فايده آن به نفس وجود حضرت باز مي گردد اما فوايدي كه حاصل رفتار و عملكرد امام است چه در زمان حضور و چه در زمان غايب بودن هميشه جاريست . امام حجت زمين و موجب بقاء نوع بشر و تمام هستي است او در همه حال به هدايت و راهنمايي مردم مي پردازد حفظ و بقاء دين وابسته به وجود حجت در روي زمين است و زمين هيچگاه از حجت الهي خالي نخواهد شد و تمامي اين فوائد در زمان غيبت نيز جاريست .

خوشا به حال كساني كه در كلاس انتظار يك جمعه هم غايب نبودند !

هل اليك يابن احمد سبيل فتلقي ؟

Thu, 12 Jun 2008 07:42:00 GMT

بسم رب المنتظر المهدي

شناخت و درک عميق معارف اسلامي يکي از سر لوحه هايي است که اسلام مي خواهد در سايه آن حرکت کند و به آرمان خود که دستيابي به حيات طيبه است برسد از اين رو مسئله تدبر و تفکر و تعمق در دين بعنوان يک وظيفه براي مسلمانان تعيين گرديده است تا خواندن دعاها و زيارات با تفکر و تعمق در معنا باشد و از اين طريق به معارف اصيل اسلام برسند و ارتباط روحي برقرار نمايند ولي توسلات و خواندن ادعيه در اکثر مجالس فردي و اجتماعي صوري و لفظي شده که اصلا با تدبر و تفکر همراه نيست و در آن رسم و عادات و تشريفات خاصي دخالت پيدا کرده است در حالي که اگر انسان کمترين معرفت و محبت به امام خويش داشته باشد معناي جملات دعاي ندبه او را به حزن و اندوه و سختي مي اندازد و در فراق و غربت امام خويش شيون كشيده و فرياد سر مي دهد .
از آنجايي كه بسياري از شيعيان به راهنمايي ائمه هر صبح جمعه از طريق دعاي ندبه حيات معنوي خود را در گستره زندگي فردي و تاريخي زنده نگه مي دارند و متوجه اند كه راه تحقق عالي ترين آرمان بشري يعني ظهور حضرت بقيه الله فراموش نشود جا دارد اين سنت نيكو هرچه بيشتر با محتواي كامل تر برقرار گردد تا عالي ترين نتيجه را به بار آورد .
وقتي نگاه و نظر نسل جوان و تحصيلكرده ما متوجه فرداي نوراني تاريخ شد ، ديگر تحت تاثير ظلمات زمانه قرار نمي گيرد و از تحرك و نشاط براي فرداي نوراني خود و جامعه خود باز نمي ايستد و يكي از رسالت هايي كه دعاي ندبه متذكر آن است چنين نكته ايست . اين دعا براي مسلمانان روشن مي كند كه اگر هنوز ما به عظمت هايي كه در اسلام عزيز نهفته است دست نيافتيم به جهت آن است كه به اسلام اهل بيت رجوع نكرده ايم و در واقع اين دعا راه برگشت به عظمت اسلام را گوشزد مي كند و انسان را در عبادتي پاك وارد مي نمايد تا قلب او همواره در سوز نور مقدس حضرت بقيه الله منور بماند و از بهره هاي وجود آن حضرت در زمان غيبت محروم نباشد . دعاي ندبه يادآور اين نكته است كه زخم هاي ستم ديدگان مظلوم نه تنها فراموش نشده بلكه آن مظلوميت ها مقدمه به بار نشستن همه زحمات انبياء و اولياء است هيچ ظلمي بي جواب نمي ماند و هيچ مظلوميتي بي حاصل نخواهد بود و خون مظلومان و ناله ستمديدگان زمينه ظهور آن حضرت را فراهم خواهد كرد . اين دعا قصه دل همه آگاهان به حقانيت حاكميت حق است كه به وعده خداوند ايمان دارند و هرگز ظلم روزگاران را به رسميت نمي شناسند و يك روز را بي امام خود نخواهند گذراند و اگر از ظهور او محروم اند نگذاشته اند كه از نجواي با او محروم شوند .
دعاي ندبه متذکر جريان نوراني تاريخ است که از حضرت آدم (ع) شروع شده و از طريق ساير انبياء همواره تاريخ را درمي نوردد و جلو مي رود و معتقدان به اين جريان نوراني را از مهلکه هاي ظلمات روزگارشان رهايي مي بخشد . دعايي که گويا حقيقتي است که همه مسلمانان و حتي غير مسلمانان نيز مي توانند بر محور آن به منزل هاي اميد بخش آينده بشر نايل شوند . معارف بسيار بلند و عميق اين دعا دليل روشني است که جز از سرچشمه زلال امام معصوم (ع) صادر نشده و به قول معروف « مَتنُهُ دَليلٌ علي صِحَّتِه » و از استحكام آن همين بس كه مضامين مطرح شده در اين دعا منطبق بر قرآن و يا رواياتي است كه در بين همه مسلمانان اعم از شيعه و سني مورد اعتماد و اطمينان مي باشد . دعاي ندبه نه تنها در همين امروز ما را متوجه جايگاه عقيدتي تاريخي مان مي نمايد بلكه متذكر اين نكته دقيق است كه مواظب باشيم هدف گم نشود و در نتيجه گرفتار روزمرگي ها شويم و از ثمر دهي جريان نوراني حركات انبياء در سراسر تاريخ بشري غفلت كنيم و جهان را براي جولان ستمگران باز بگذاريم و از وعده بزرگ خدا كه حاكميت جبهه نور بر جبهه ظلمت است باز بمانيم .
اين دعا داراي نظم و ترتيب دقيقي است كه از توجه به فلسفه ارسال رسولان يعني آدم شروع شده و پس از طرح نقش تاريخي هر يك از انبياء ما را متوجه نقش تاريخي و هدايتگرانه حضرت محمد (ص) «آخرين پيامبر هستي و جايگاه اهل بيت و نتايج محبت به اهل بيت » مي نمايد و جايگاه حضرت علي (ع) را براي حفظ اسلام ناب مطرح مي نمايد و در نهايت ما را متوجه ابعاد مختلف تاريخي و تكويني و هدايتگرانه حضرت مهدي موعود (عج) مي كند .
به اميد هر چه بيشتر نزديك شدن به فرهنگ معنوي و پرباري كه دعاي ندبه در اختيار ما قرار مي دهد .

امام زمان (ع) : « أكثِرُو الدُّعاءَ بِتَعجيلِ الفَرَج ِ فَإنَّ ذلكَ فَرَجُكُم » شيخ صدوق ، كمال الدين ،ج2 ،ص 485
براي تعجيل فرج بسيار دعا کنيد چرا که فرج شما نيز در فرج من است .
Imam Zaman (peace be upon him ): pray a lot to make (my) reappearance hasten since my reappearance is yours

دو يوسف

Sat, 03 May 2008 08:29:00 GMT

جمكران اي سرزمين رازها / مركز امدادها ، اعجاز ها
از در و ديوارت آيد بوي دوست / گشته اي آيينه دار روي دوست

يوسف زمان ما ، مهدي آل فاطمه همانند يوسف يعقوب غيبتي در حضور دارد.يوسف مدتها با برادران خود زندگي کرده بود اما برادران او را نشناختند . مدت زمان غيبت همه چيز را از ياد برادران برد ، يوسف زهرا هم غايب است ولي در كنار ماست و در ميان ما . چه تلخ و دردناك است كه با بي تفاوتي از كنار مولا و محبوبمان بگذريم بدون اينكه بشناسيم او قطب عالم امكان و هستي است .
ايشان نيز همانند يوسف در كودكي از كنار قوم خويش غايب شد . كودكي در غايت زيبايي . آن يوسف زيبا مورد حسادت برادران قرار گرفت و يوسف زهرا مورد حسادت مظلوم نمايان غاصب . برادران يوسف خواهان مرگ او شدند اما ديگران او را بسيار دوست داشتند و عزيز مصرش كردند حضرت مهدي هم چه بسيار مورد جفاي دوستان قرار خواهد گرفت همان افرادي كه امروز منتظرش هستند اما طردش ميكنند و نمي توانند تمام الگوي محبت و عشق را تحمل كنند اما چه بسيار افراد و نا آشنايان كه مجذوب عشق او شده و باورش خواهند كرد .بياييد با خلوص دل همرنگ شويم و يك صدا فرياد كنيم يوسف زهرا بيا كه صادقانه دوستت داريم و يعقوب وار منتظرت هستيم . همانند حضرت يعقوب شويم كه عشق يوسف را و بازگشتش را باور داشت و اهميتي به سرزنش كنندگان نمي كرد و درخت نااميدي را از قلب هاي فرزندان نيز قطع مي كرد.

ما هميشه درخواندن تاريخ گناه برادران يوسف را نمي بخشيم اما حداقل نياز به آذوقه و ماديات موجب كشش برادران يوسف سوي او شد ولي گناه خويش را در تاريخ به راحتي مي بخشيم كه با اينهمه نياز به سوي حضرتش ، دستي بسوي او دراز نمي كنيم تا پرده هاي محكم غيبت را كنار زنيم كه جمال دلربايش همانند جمال يوسف عيان شود .
برادران يوسف فهميدند كه او تنها راه است و طولاني بودن مسير را به جان خريدند ما هم ميدانيم كه يوسف زهرا تنها راه است ولي در مسير دل قرار نمي گيريم ، نباشد همانند برادران يوسف او را بخواهيم ،بلكه بياييد يعقوب وار براي يوسف زهرا دلدادگي كنيم . از خداي متعال ظهورش را بخواهيم نه براي اينكه عدالت را به ارمغان بياورد و ظلم را بر چيند و احياي دين كند ، بيايد براي اينكه دوستش داريم . دستها را به آسمان دل پل زنيم و بگوييم مهدي بيا چون دوستت داريم .
امام صادق در فرازي از دعاي ندبه : « بِنَفسِي أنت مِن مُغيّب لَم يَخلُ مِنّا ، بنَفسي أنتَ مِن نازِحٍ ما نَزَحَ عنّا » بحار الانوار ، ج 36 ،ص296
جانم فدايت ! اي غايبي كه از ما بيرون نيستي ! جانم فدايت ! اي آن دور شده از وطن كه از ما دور نيستي !
Imam Sadeq (peacebe upon him) in a phrase of nodbeh supplication " my life is sacrified for you ! oh the absent who is not away from us ! my life is sacrified for you! oh you who is away from you home but not away from us”

من مظلوم ترين فرد عالم ام ...

Sat, 08 Mar 2008 16:21:00 GMT

به نام رب مهدي لب گشايم سرود غربتش را مي سرايم

آقاي من

مولاي غريب من

اي مسافر بيابان هاي تنهايي ، مي خواهم غربتت را حكايت كنم .

از كجا آغاز كنم ؟ از خود بگويم يا از ديگران ؟ از نسل هاي گذشته يا از نسل امروز ؟ از دوستان شكوه كنم يا از دشمنان ؟ از عوام گلايه كنم يا از خواص ؟ از آنها كه چنان برق شمشيرت را به رخ مي كشند كه حتي دوستانت را از ظهورت مي ترسانند؟ از آنها كه تو را دست نيافتني جلوه ميدهند ؟ از آنها كه غيبتت را به منزله نبودنت تلقي مي كنند ؟
دوران غيبت دوران صبر و انتظار امام است . دوراني است كه خار در چشم و استخوان در گلو ، مامور به سكوت و خانه نشيني ست . زيرا حكومتي كه حق امام است در اكثر نقاط جهان در چنگ دشمنان اهل بيت است . حتي عتبات عاليات و سامرا كه محل تولد و زندگي و خانه    ملكي امام است در اشغال غاصبان است.

اگر امام حسين عليه السلام در صحراي كربلا تنها ماند جاي بسي تاسف است كه امام زمان عجل الله تعالي فرجه الشريف نيز در صحراها تنهاست . هر لحظه نداي هل من ناصر مهدي موعود در عالم طنين افكن است ولي كسي توجهي به آن ندارد زيرا روح انسانها به صفات   رذيله آلوده است ، مشخص است كه اتصال دل به قطب عالم امكان ، امكان پذير نيست زيرا    هرگز خوبي و بدي با هم جمع نمي شوند . لكه هاي سياه دل چگونه اتصال به روشنايي پيدا  كند زماني كه در تنگناهاي تاريكي دل اسير هواهاي نفساني است . بر همه افراد خصوصا شيعيان آن حضرت لازم است كه با تزكيه نفس بدي ها را پاك كنند تا نور راه ورود يابد .همه روز بخصوص در اعياد بزرگ اسلامي بر گمگشته جامعه بشريت بايد گريست . همانگونه كه بر سيدالشهدا ميگريم بلكه بايد دهها برابر افزون بر آن گريست .

گريه اي همراه با معرفت و حركت
گريه اي همراه با اعتراض بر هواهاي نفساني و دست برداشتن از خواسته هاي دل .

حسين بن علي امام كساني بود كه او را به « العجل » خواندند اما در آخر او را تنها گذاردند و غريبانه به شهادت رساندند .
عـاشـورا پايان نيافته و يك بار ديگر ، با همان آرمان و اهداف ، توسط فرزندش در تمام وسعت زمين ، تكرار خواهد شد . انسانهاي آزاده ، از به خون نشستن سفينه حسيني مايوس نمي شوند چرا كه مكتب حسيني در نهضت مهدوي تبلور خواهد يافت .
امام زمان تكميل كننده سفر امام حسين است . سفري كه مقصدش كوفه بود اما پا درسرزمين كرب و بلا گذاشت . مهدي فاطمه اين سفر را پايان خواهد داد تا پيروزمندانه قدم در سرزمين كوفه گذارد .

                                          غربت صاحب الزمان افسانه نيست .
                                       -------------------------------------------

در خصوص دعوت يکي از دوستان درمورد يادآوري احاديث پيامبر صل الله عليه و آله و سلم سعي ميکنم همراه هر يک از مطالبم سخني نيز از رحمةللعالمين بيان کنم.
« طوبي لمن لقبه و طوبي لمن احبه و طوبي لمن قال به » كمال الدين ، ج 1 ، ص 268
خوشا بحال کسي که او (مهدي عج ) را ملاقات نمايد ، خوشا به حال کسي که او را دوست بدارد و خوشا به حال کسي که به او معتقد باشد
Happy is he who meets him. happy is he who loves him . and happy is he who believes in him