عشق ،يعني عشق يعني انتظار
در فـراق تـک سـواري ، بـي قـرار
عشـق يعني واهمه ، بي واهمه
خادم الـمهدي شدن بي خاتـمه

سلام بر آن نور الهي که هدايت يافتگان با آن هدايت مي شوند .
وضويي زلال مي گزارم و براي او مي نگارم ، بنام پروردگار بهار ، خداوند کوهسار ، کردگار آبشار ، بيدار گر درختان از برگ ريزان ونگارگر شکوفه ريزان به عنايت رحمان به عون رحيم ، اللهم رب النور العظيم ...
مهربانا ! چه زيبا مرا خواندي اما تاخير کردم و چه مهربان فرمان دادي اما تقصير نمودم .و بر جان و نفس خويش بيداد کردم . پس بار ديگر در بهاري نو به فريادم برس و غم و اندوه روزگار را با آرامش نگاهت بر ما شاد و مسرور گردان تا از اين لحظه براي هميشه ، اگر گوييم تنها ثناي تو گوئيم و اگر جوئيم تنها رضاي تو جوئيم .
بار الها! آنگاه که شور انگيزي جهان طبيعت را مي بينم ، آنگاه که مي بينم برگ هاي ظريف گلها در دامنه کوهي مي رويد و جلوه خود را بر پهنه زمين و آسمان نشان مي دهد ، در اين حال مي خواهم جزئي از طبيعت باشم و با خاموشي راز دل با تو گويم .
الهي ! از حقيقت دور مانده ام به لطف خويش حال مرا نکو گردان .

سال خوشي را براي تمامي دوستان آرزومندم . 

 امام صادق عليه السلام : « ما من يوم نيروز الا و نحن نتوقع فيه الفرج ، لانه من ايامنا و ايام شيعتنا » مستدرک الوسائل ، ج 6 ، ص 352
هيچ نوروزي نيست مگر آن که ما در آن منتظر فرج (و ظهور مهدي موعود) هستيم ؛ چرا که نوروز از روزهاي ما و شيعيان ما است .
There is no norooz unless we are waiting for reappearance then (reappearance of promised mahdi ) because norooz is from our days and our shiites days